Kendisiyle röportaj yapmaya kalkışacak kadar manyak bir adam var karşımızda. Bu durumu, şarkılarını hazırlayıp albüm çıkardığında karşılaşacağı muhtemel saçma ama bir yandanda gerekli sorulara alışmak için yaptığını söylüyor. Tembel olduğunu, uyumaktan hiç bıkmadığını eğer uğraşmak istemezse yemek bile yemediğini ve sorumsuz biri olduğunu daha kimse sormadan onu yargılayamadan kabul ediyor. Gitarını bir yaz tatilinde çalışıp kazandığı parayla almış ama sanılanın aksine bir müzik aletine böyle dramatik bir şekilde sahip olmanın, insanın müzik hayatına hiçbir ilginç katkısı olmadığınıda ekliyor.

>> Neden ısrarla tembel olmayı seçiyorsunuz?

-R- Çünkü, düşünülenin aksine bu dünyada bulunmamızın sebebi çalışmak değil bence. Tabii ki yatmak, göbek büyütmekte değil amaç. Şimdi ben müzik yapabilmek için yıllarca eşek gibi çalışayım sonra iş işten geçtikten sonra hayatın en keyifli en heyecanlı zamanları bittikten sonrada hayallerimi gerçekleştirmeye başlayayım. Ben böyle olmasından yana değilim.

>> Bir çözümünüz var mı peki bu konuda?

-R- Hayır. Bir fikrim yok çözümü için. Belki yaşamım bir yol çizebilir.

>> Bu kadar tembel ve sorumsuz olduğunuzu söylüyorsunuz, bir işiniz var mı?

-R- Hayır. Üniversite bittiğinden beri ilk defa iki ay boşta kaldım. Eğer borçlarım olmasa tekrar çalışmakta istemiyorum ama borçlarımı bitirmek için keyif alabileceğim bir kaç işte çalışmak zorundayım.

>> Neden boşta kaldınız?

-R- Bilmiyorum. Üniversite okurkende çalışıyordum. O zamanlar çok şanslıydım bir işten çıkar çıkmaz bir kaç gün içinde yeni bir iş buluyordum. Hepside ayrıldığım işimden daha iyi bir iş oluyordu. Ama bu sefer öyle olmadı.

>> Neden iş değiştiriyorsunuz? Hemde işiniz öncekinden iyi olduğu halde..

-R- Çalışmayı sevmiyorum. Zaten çalıştığım bütün işlerden kendi isteğimle ayrıldım. Hatta kaçar gibi ayrıldım diyebilirim. Arada 1-2 aylık kısa işleri saymazsak. Üç dönüm noktası vardı benim için üç şirket ve bütün işlerime geç kalıyordum. Uyku hep başıma bela oldu ama yinede seviyorum uyumayı, yine çalışsam yine geç kalırım.

>> Şimdi ne yapmayı düşünüyorsunuz? Hep böyle çalışmadan nasıl yaşayacaksınız?

-R- Müzik yapmak istiyorum ve bir rock kafe açmak istiyorum. Kafe’nin yeri önemli değil, bana ait olsun içinde yaşayabileyim, müzik yapabileyim ve kendi masraflarını çıkarsın yeter. Belki bu hedeflere ulaşmak için değişik para kazanma yöntemlerini deneyebilirim. Belli olmaz.

>> Bu şekilde mutlumusunuz?

-R- Hayır. En son ne zaman gerçekten mutlu hissettiğimi hatırlamıyorum. Sürekli artan sorunların arasında anlık mutluluklara zaman ayıramıyorum. O kalabalığın arasında göremiyorum galiba mutluluğu. Hüznü seviyorum zaten, uçuk bir seviyeye ulaşmadığı sürece mutluluklarla pek ilgilenmiyorum.

>> Çok karamsar ve umutsuzsunuz.

-R- Evet. Bu duruma olumsuz yaklaşmak yerine ortada ki güç ile ilgileniyorum daha çok, birgün üzerimde ki bu büyük negatif enerjiyi istediklerimi gerçekleştirerek tam tersine çevirmek istiyorum. Ne kadar dibe inersem o kadar yükseğede çıkabilirim diye düşünüyorum.

>> Karamsarlığınızın belli bir nedeni var mı?

-R- Bunun için herhangi birini ya da herhangi bir olayı suçlayamam, yine benim yaptıklarım ve yapmakta olduklarımdır bunun sebebi. İllaki yaşadığımız çevre, içinde bulunduğumuz hayat, ortam, insanlar buna sebep olurlar ama bu ilişkileri biz seçeriz. Bu yüzden tersine çevirebilmekten umutluyum. Demek ki o kadarda umutsuz değilmişim =)

>> Bu büyük ve karmaşık ama bir o kadarda gerçek dünya üzerinde çok fazla hayaliniz var. Hedeflediğini noktaya gelene kadar gerçekçi adımlarınız olacak mı?

-R- Zaten hayaller beni ilgilendiren tarafı. Bahsettiklerim eyleme geçtiğinde ben hayallerime ulaşırken ürettiklerim, senin tanımladığın dünya gerçeklerini bir parçası olacaklar. Ancak derinine inmek isteyenler hayalleri görebilecekler.

>> Peki umarım başarırız o zaman =))

Böyle olmaz lan =) Bana biri röportaj için soru hazırlasın, neyse cevabı veririz =))