İnanılmaz şeyler yapıyor insanlar, ben çok şaşırıyorum ama insanlar başka şeylere şaşırıyorlar. Onların şaşkınlıkları benim için apayrı inanılmaz şeyler oluyor hatta..

Şimdilik örnek vermeden açıklayamıyorum bazı şeyleri, hani öyle bir yere gelirsin ki artık üstü kapalı, tamamen anlamsız gibi görünen cümlelerin sırf bulunduğun mevkii sayesinde didik didik edilir bir şekilde öğrenilir, açıklanır. Malesef şimdi böyle bir değerim olmadığına inandığım için örnek örnek dolaşıyorum. Gün gelir =)

Evet şaşırıyorum insanlara. Kendine bir hedef belirlemek ne zor şey arkadaş.. 22 yıl olmuş ben daha bir tane bulabildim. Oysa insanlar ota boka hedef koyuyor. Hatta bunlardan hedeflerim diye bahsediyorlar. Harbi zor iş. Şimdi adama soruyorum; nedir üstat senin derdin, sen ne istiyorsun hayattan diye, hani en klasikleri evdir arabadır kendimi kurtarayım falan..

Şimdi düşünüyorum ulan bu adam ev alıcam diye hedef koyuyor kendine ve o kadarda önemsiyor bu olayı.. Be adam ev alamazsan, iyi bir işin olmazsa zaten yaşayamazsın ki. Sen bunu yapmaya mecbursun zaten, ne diye bunu allayıp pulluyorsun. Bildiğin sorumluluk işte bu, yapmazsan sorumsuzsun. Bundan büyük bir zanaat gibi bahsetmenin anlamı yok. Şaşırıyorum çünkü böyle olunca hayat eşittir hedef oluyor. Böyle olmamalı. Saçmasapan bir anlamı bir mantığı olmayan kelimelerin arkasına sığınman beni şaşırtıyor.

Ben 20 yıldır hedef denilen boku kendimi geliştirmek ve bir konuda bile olsa uzmanlaşmak gibi algıladığım, benimsediğim ve hala öyle düşündüğüm için, ev almak konusunda ne kadar uzmanlaşabileceğini merakla düşünmekteyim. DüşünmekteyDİM.. Ama sorsan o bile bilmiyorki neyin peşinde olduğunu..

Bugün yine kendimle konuşurken, şöyle birşey anlattım kendime.. Öyle yaşamışımki şimdiye kadar, bir el beni istanbulun ortasına bırakmış bende koşuyorum deli gibi, hani eyvallah güzel sokaklar keşfediyorum, yağmurunda ıslanıp kaldırımlarında hüzünleniyorum, sahillerinde baharı yaşayıp çiçeklerle ümitleniyorum laylaylom, ilginç ilginç kişiliklerle tanışıyorum falan.. Ama nereye gidiyorum ulan ben!!!

Anladık, koşuyoruz, yaşıyoruz harala gürele uğraşıyoruz. Ne sebep var akılda ne çözüm. Kıvran dur anasını satayım.. Birde bu belirsizlik yetmezmiş gibi çevrende birikmiş bi ton gerizekalıya laf anlat. İğrenç egolarını tatmin et. Türlü türlü ilişkiler yaşa, onlardanda miden bulansın, sen en mantıklı en iyimser halinle uğraş yine ama ama yine dengesiz ve sağlıksız tepkilerle karşılaş.. Ve hatta nasıl olduğuna senin bile inanamadığın bir şekilde bir kez daha sabırla tüm ilginçliklere dayan ilişkiyi bozma hatır gönül için =) üzerine dayanılamaz bir yüzsüzlükle saçmaporsuk tepkilerle karşılaş..

Nereye gidiyoruz ulan!!

Ben buldum abi hedefimi, müzik yapıcam ben.. Sessiz, sakin, istekli, tutkulu bir şekilde ilişkimiz sürüyor müzikle. Birgünde çıkıpta bana hayal kırıklığı yaşatmadı. Aksine bana herkesin verdiği mutluluktan fazlasını verdi. Dahada ötesi bana beni verdi.. Var mı ötesi ulan?

Ben biliyorum ötesi berisi var mı yok mu ama dedimya şimdi hepsi boş, ben koşuyorum hala sokaklarda. Şimdi tek eksiğim bir yol! Şöyle ilginç bi söz vardı, nereye gidersen git ne kadar gidersen git, eğer gittiğin yeri bilmiyorsan hiçbir yere gitmemişsindir.

İşte o yüzden nereye gidiyorum ulan ben diyorum. Çünkü bildiklerimin hiçbir anlamı hiçbir mantığı yok şimdi. Ancak bir yolum olursa ve ben şimdi harcadığım enerjiyi bu yolun sonunu görmek için harcarsam yol bittiğinde böyle yaptım böyle oldu diyebileyim.

Sizin için o zaman bir anlamı olacak yaptıklarımın, hani röportajımda da söylediğim gibi, ben hayallerimi gerçekleştirdiğimde bunlar sizin gerçekleriniz olacak. Hayal peşinde koşmakla hayalleri gerçekleştirmek çok çok ayrı ve bir o kadarda derin bir mevzudur.

Hala bilmiyorum nereye gittiğimi eğer bir şekilde imkan bulursam bu konuda hayko cepkin’den yardım isteyeceğim bu adam 2000′li yıllarda tanıdığım en reailst en baba adam eğer bir yol varsa o çizer verir bana. Çizmese bile çizmeyi gösterir ulan. Benim bu yaptığımada “Kısa zamanlı hedefler” diyorlar bende gülüyorum,
haklıyım. Bu bir hedef değil yaşamdır, yaşamak istiyorsan yaparsın abicim, bunu yaşamak istemiyorsan zaten başka bir bokun peşine düşmüşsündür çoktan ve bu peşine düştüğün bokun adına “yeni hedefim” demeye ramak kalmıştır. Ve hatta bu bünye senden ümidi kesmiştir, sevgiler canım dostum.

Ne diyor ogün abi “yaşıyoruz hala”. Kıldan tüyden kefenler uydurup içine girmeyi bırakmak lazım. Ya atlayacaksın yavuz çetin gibi boğazdan ya da yaşayacaksın adam gibi.

Neden bu kadar sinirleniyorum her yazı yazdığımda emin değilim ama içimiz dışımız sinir, stres, nefret dolu.. Bu olmalı sebebi. Yinede yazmak, çizmek, çalmak, söylemek güzel şeyler, ertelemek yerine.
Şimdilik susuyorum. Yolumu bulana kadar..